Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος παρουσιάζει τις ζωές όλων των ανθρώπων που υπηρέτησαν το «τριφύλλι» από διαφορετικά σημεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων.
Μία από τις σπουδαίες προσωπικότητες του Παναθηναϊκού στον στίβο ήταν ο Αρκάς (από το Ίσαρη Μεγαλόπολης) Χρήστος Σάρρας που …έτρεχε για τον Σύλλογο τις δεκαετίες του ΄20 και του ΄30.
Ο Σάρρας αγωνίστηκε συνέχεια για τρεις δεκαετίες. Από το 1926 μέχρι το 1956. Κατά την πενταετία 1927-1932 αναδείχθηκε ο καλύτερος Μαραθωνοδρόμος της Ελλάδας.
Ο Χρήστος Σάρρας κέρδισε δυο φορές τον τίτλο του βαλκανιονίκη στο αγώνισμα του Μαραθωνίου δρόμου. Στους Προβαλκανικούς των Αθηνών το 1929 και στη δεύτερη επίσημη Βαλκανιάδα το 1931 στην Αθήνα. Σημαντικότερη όμως επιτυχία του ήταν η νίκη στο Διεθνή Μαραθώνιο των Αθηνών το 1930, στον οποίο έλαβαν μέρος Μαραθωνοδρόμοι από 18 κράτη. Τερμάτισε τότε πρώτος σε 3 ώρες και 28 λεπτά.
Η άλλη από τις μεγάλες επιτυχίες του ήταν οι παμβαλκανικοί αγώνες που έγιναν στην Αθήνα το 1929 και ο Σάρρας κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με χρόνο 3:12.31.2.
Ο νεαρός τότε Χρήστος Σάρρας αψήφισε τις προτροπές όλων των ανθρώπων του στίβου να μην τρέξει στον Μαραθώνιο αλλά να τρέξει σε κάποια μικρότερη απόσταση, καθώς θεωρούσαν ότι το σώμα του δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει.
Ο νεαρός αδύνατος αθλητής αν και δεν… γέμιζε το μάτι προπονητών και αθλητών εντούτοις τα κατάφερε κάτι παραπάνω από περίφημα τερματίζοντας στην πρώτη θέση στους Παμβαλκανικούς, δείχνοντας το Παναθηναϊκό…πείσμα του από νωρίς.
Επανέλαβε τον ίδιο άθλο στον μαραθώνιο στους Βαλκανικούς αγώνες του 1931 ενώ παράλληλα έχει πάρει και ένα αργυρό μετάλλιο σε Βαλκανικούς αγώνες.
Ο «πράσινος» αθλητής κατέκτησε τέσσερις τίτλους στον μαραθώνιο το χρονικό διάστημα 1929-1932 .
Μάλιστα λάτρευε τον Σύλλογο και είναι χαρακτηριστικό ότι στον τερματισμό συνήθως έπαιρνε ένα σημαιάκι του Παναθηναϊκού για να δοξάσει τον Σύλλογο.
Ο εφημεριδοπώλης στο επάγγελμα υπηρέτησε στο μέτωπο και ένα βράδυ συνέλαβε ένα βράδυ μόνος του τρεις Ιταλούς τους αιχμαλώτισε και τους οδήγησε στη μονάδα του.
Ήταν η σειρά του να πάει στη βρύση να γεμίσει τα παγούρια νερό. Εκεί διαπίστωσε πως υπήρχαν τρεις Ιταλοί, τους αιφνιδίασε και τους αφόπλισε, πέταξε τα όπλα τους και με απειλές τους οδήγησε στη μονάδα του στην Ξινοπηγή…
Έφυγε από τη ζωή το 1959 σε ηλικία 60 ετών.
