Η 19η Σεπτεμβρίου 2026 θα μείνει χαραγμένη στην ιστορία του τμήματος Τριάθλου του Παναθηναϊκού Α.Ο.

Σε έναν από τους πιο απαιτητικούς αγώνες παγκοσμίως, το Full IRONMAN της Emilia-Romagna στην πόλη Cervia της Ιταλίας, τέσσερις “σιδερένιοι” αθλητές μας διέσχισαν τη γραμμή τερματισμού, αποδεικνύοντας ότι η ψυχή και η δύναμη αυτής της ομάδας δεν έχουν όρια.

Ο αγώνας, μια υπερπροσπάθεια 226 χιλιομέτρων, δοκίμασε τα όρια χιλιάδων συμμετεχόντων. Ξεκίνησε με 3,8 χλμ. κολύμβησης στα νερά της Αδριατικής θάλασσας, συνεχίστηκε με 180 χλμ. απαιτητικής ποδηλασίας περνώντας μέσα από τους αμπελώνες της Romagna και την περίφημη ανηφόρα στο “μπαλκόνι” του Bertinoro, και κορυφώθηκε με τον μαραθώνιο των 42,2 χλμ., χωρισμένο σε τέσσερις γύρους στους επίπεδους αλλά γεμάτους παλμό δρόμους της Cervia και του Milano Marittima. Κόντρα στις απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες που εναλλάσσονταν από έντονη ζέστη σε ξαφνικές μπόρες, οι αθλητές μας τίμησαν το έμβλημα του Συλλόγου.

Παναγιώτης Κολόζης – 10:55:16

Ο Παναγιώτης ολοκλήρωσε τον αγώνα με έναν εκπληκτικό χρόνο, αποδεικνύοντας ότι η συστηματική δουλειά και η αφοσίωση ανταμείβονται. Η εμπειρία του από τη σκληρή προετοιμασία εννέα μηνών μετουσιώθηκε σε μια μεγαλειώδη εμφάνιση.

Ο ίδιος ανέφερε: «Το ironman και εν γένει το full distance τρίαθλο είναι ενδεχομένως ένα όνειρο για κάθε νέο τριαθλητή, έτσι και για μένα ήταν κάτι το οποίο αρχικά θαύμαζα σε άλλους αθλητές και αθλήτριες που το προσπαθούσαν και σιγά σιγά με τον καιρό έγινε και επιθυμία. Ένας τόσο μεγάλος και απαιτητικός αγώνας απαιτεί και την αντίστοιχη προετοιμασία, η οποία για μένα διήρκησε εννέα μήνες. Προπονήθηκα τόσο σε μέρες με κρύο και βροχή το χειμώνα όσο και σε καύσωνες το καλοκαίρι. Από την κάθε εποχή, ακόμα και χωρίς να το καταλαβαίνω, πήρα κάτι. Από την αντοχή στη ζέστη μέχρι την επιμονή και την ανόρθωση του ηθικού στο κρύο και τη βροχή. Όλα αυτά τελικά βοήθησαν πρακτικά τη μέρα του αγώνα, λες και ήταν προαπαιτούμενο. Πέρα όμως από τα ατομικά οφέλη που σου προσφέρει ένας τέτοιος αγώνας, λαμβάνεις και την ευχαρίστηση να εκπροσωπείς την ομάδα σου και την χώρα σου. Αυτό το κατάλαβα κατά τη διάρκεια του αγώνα, όταν άκουγα τους ξένους να φωνάζουν Panathinaikos τον οποίο αναγνώρισαν στη στολή ή να λέγαν όποια ελληνική λέξη γνώριζαν για να με εμψυχώσουν. Έτσι, κατάφερα να ολοκληρώσω έναν αγώνα που πριν από έναν χρόνο μου φαινόταν ακατόρθωτο να τον κάνει ένας άνθρωπος, πόσο μάλλον εγώ».

Γιάννης Χατζηδάκις – 13:03:04

Ο Γιάννης εκπλήρωσε έναν μεγάλο προσωπικό στόχο, αντλώντας έμπνευση από το τριφύλλι που φορούσε περήφανα στο στήθος, αλλά και από την στήριξη των συναθλητών του.

Όπως εξομολογήθηκε γεμάτος συναίσθημα: «Ο τερματισμός σε ένα Ironman ήταν κάτι που ονειρευόμουν για χρόνια! Το ότι θα το καταφέρω όμως με το τριφύλλι στο στήθος είναι κάτι που ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα δεν θα μπορούσα να φανταστώ μερικά χρόνια πριν και κάτι που μου έδινε δύναμη από την αρχή της προετοιμασίας μου μέχρι και τα τελευταία κουραστικά χιλιόμετρα! Θα είμαι πάντα ευγνώμων στον σύλλογο και στους συναθλητές μου που με αγκάλιασαν και με στήριξαν προς τον μεγάλο αυτό στόχο!».

Μαρία Τρακαδά – 13:04:47

Η Μαρία έδωσε μια πραγματική μάχη, αντιμετωπίζοντας όλα τα απρόοπτα που κρύβει ένας αγώνας τέτοιου βεληνεκούς. Από τις μέδουσες της Αδριατικής μέχρι τα προβλήματα τροφοδοσίας, τίποτα δεν στάθηκε ικανό να της στερήσει τον τίτλο του IRONMAN.

Η Μαρία περιγράφει τον αγώνα της: «IRONMAN 140.6 Emilia-Romagna, ένας αγώνας τεράστιος, κυριολεκτικά και μεταφορικά! Η ημέρα ξεκίνησε από νωρίς και, ύστερα από περίπου μία ώρα αναμονής στη γραμμή εκκίνησης, ήρθε και η δική μου στιγμή να μπω στο νερό. Χιλιάδες αθλητές βρέθηκαν στην εκκίνηση, όμως η σταδιακή είσοδός μας στη θάλασσα βοήθησε ώστε το κολύμπι να γίνει όσο το δυνατόν πιο ασφαλές. Η Αδριατική, βέβαια, έκρυβε και αρκετές τσούχτρες, που φρόντιζαν να σπάνε τη μονοτονία της διαδρομής! 1 ώρα και 20 λεπτά αργότερα, με περίμενε το ποδήλατό μου και οι δρόμοι της Cervia, ανάμεσα σε αμπέλια και μικρά χωριά. Η ποδηλατική διαδρομή έμοιαζε να περνάει από όλες τις εποχές, με διαστήματα ζέστης να εναλλάσσονται με ξαφνικές μπόρες. Και στο τέλος, το τρέξιμο. Τέσσερις λούπες με τον κόσμο να βρίσκεται παντού κατά μήκος της διαδρομής και να δίνει συνεχώς δύναμη στους αθλητές. Δυστυχώς για εμένα, η τροφοδοσία δεν πήγε όπως την είχα σχεδιάσει και έτσι το τρέξιμο, που συνήθως είναι το δυνατό μου κομμάτι, μετατράπηκε σε αγώνα επιβίωσης. Όλα αυτά, όμως, περνούν τη στιγμή που πατάς το κόκκινο χαλί και ακούς “Ya Mas, Maria Trakada, you are an IRONMAN!” Μπορεί όσο έτρεχα να σκεφτόμουν ότι το ταξίδι μου με το IRONMAN έφτανε στο τέλος του, έπειτα από 226 χιλιόμετρα και αρκετές ώρες έντασης. Την επόμενη ημέρα, όμως, συνειδητοποίησα ότι ίσως τώρα πραγματικά ξεκινάει».

Χαρίδημος Παπαδημητρόπουλος – 13:53:00

Ο Χαρίδημος βίωσε την απόλυτη δοκιμασία, φτάνοντας τα όριά του στην εξαντλητική διαδρομή, αλλά αναδεικνύοντας την ανεκτίμητη αξία της οικογενειακής στήριξης που τον οδήγησε μέχρι το τέλος.

Χαρακτηριστικά είπε: «Το IRONMAN στην Emilia-Romagna της Ιταλίας θα μείνει για πάντα χαραγμένο στο μυαλό μου ως μια ανεπανάληπτη εμπειρία. Η Cervia με αγκάλιασε με την υπέροχη ατμόσφαιρά της και τη φιλοξενία των κατοίκων της, ενώ η ίδια η διοργάνωση ήταν υποδειγματική. Ο αγώνας είχε τα πάντα: ένα αναπάντεχα δύσκολο κολύμπι ανάμεσα σε τσούχτρες, ατελείωτα χιλιόμετρα στη σέλα και την απαιτητική ανηφόρα στο Bertinoro που δοκίμασε τα πόδια μου. Όταν όμως έφτασα στο 25ο χιλιόμετρο του τρεξίματος, η κόπωση χτύπησε “κόκκινο” και ένιωσα τις δυνάμεις μου να με εγκαταλείπουν. Σε εκείνο το κρίσιμο σημείο, η οικογένειά μου ήταν εκεί για να με στηρίξει, δίνοντάς μου την ψυχολογική ώθηση που χρειαζόμουν για να τερματίσω. Η εμπειρία αυτή ήταν τόσο δυνατή που γράφτηκα ήδη για το 2027, έτοιμος να το ζήσω ξανά από την αρχή».