Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος παρουσιάζει τις ζωές όλων των ανθρώπων που υπηρέτησαν το «τριφύλλι» από διαφορετικά σημεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων
Ο Λεωνίδας Καλογερόπουλος ήταν ένας από τους πρώτους ιστορικούς τερματοφύλακες στον ΠΑΟ που …διόρθωσε γρήγορα το λάθος της μεταγραφής του στον Ολυμπιακό ενώ παράλληλα ήταν αθλητής μπάσκετ, βόλεϊ και στίβου!
Ένα επίθετο που έχει γράψει τη δική του ιστορία στον Παναθηναϊκό είναι αυτό του Καλογερόπουλου που …συντροφεύει τον Σύλλογο από τις αρχές της δημιουργίας του.
Συγκεκριμένα το 1914 εντάχθηκε στην οικογένεια του ΠΑΟ ο νεαρός μαθητής τότε Λεωνίδας Καλογερόπουλος που ήταν ένας παίκτης των…ακαδημιών εκείνης της εποχής.
Γρήγορα πήρε θέση κάτω από τα γκολπόστ και από το 1920 και για περίπου μία δεκαετία υπερασπίστηκε την εστία του «τριφυλλιού» με ένα μικρό κενό χρονικό διάστημα (1920-1926) και (1928-1931).
Μια αναφορά του Καλογερόπουλου από εκείνη την εποχή κάνει λόγο για έναν αγώνα με Αγγλική ομάδα στο Φάληρο, στο οποίο οι «πράσινοι» ξεκίνησαν με επτά παίκτες.
Ωστόσο στο δεύτερο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός μαζεύτηκε και νίκησε με 4-2.
Σε μια περιγραφή του σε αυτό το ματς ο Γιώργος Καλαφάτης έλεγε στον Καλογερόπουλο «Εσένα δεν σου μιλάω είσαι τρελός» καθώς ο Καλογερόπουλος συνέχισε να παίζει με διάσειση στο κεφάλι. Έπαιζε «γκρόγκυ».
Επιπλέον ο Καλογερόπουλος ήταν αυτός που εμπιστεύτηκε ο Καλαφάτης μαζί με τον Δεμερτζή για να τους δείξει το γήπεδο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν πολυαθλητής (με μεσσηνιακή καταγωγή) για τα δεδομένα της εποχής και ήταν επίσης βασικό μέλος της τότε ομάδας μπάσκετ, βόλεϊ αλλά και του τμήματος στίβου. Συγκεκριμένα ήταν στην πρώτη ιστορική πράσινη πεντάδα ενώ στο σίβο το όνομα του είναι καταγεγραμμένο σε αγώνες δρόμου ζευγών το 1923 .
Το 1927 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ολυμπιακού και έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που «μετακομίζει» από τον έναν «αιώνιο» αντίπαλο στον άλλον.
Ο Καλογερόπουλος κατάλαβε γρήγορα το…λάθος του και επέστρεψε τον επόμενο χρόνο και πάλι στον αγαπημένο του Παναθηναϊκό.
Εν συνεχεία ο Λεωνίδας Καλογερόπουλος έμεινε κοντά στον αθλητισμό ως σκοπευτής και ανήκε στο δυναμικό της ΕΦΕΤ. Μάλιστα το 1956 κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στο αγώνισμα της καραμπίνας από απόσταση 100 μ., με την εκπληκτική για τα δεδομένα της εποχής επίδοση 295/300 και είχε πανηγυρίσει και πανελλήνιους τίτλους. Επίσης διετέλεσε διοικητικό στέλεχος της Σκ.Ο.Ε. επί σειρά πολλών ετών.
Στην επαγγελματική του σταδιοδρομία ήταν διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας.
