Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος παρουσιάζει τις ζωές όλων των ανθρώπων που υπηρέτησαν το «τριφύλλι» από διαφορετικά σημεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων
Μία από τις πλέον εκλεκτές μορφές που κάθισε στον προεδρικό θώκο του «τριφυλλιού» ήταν ο Πάνος Σαββίδης που άφησε τη στάμπα του στον Σύλλογο αλλά και στον πνευματικό κόσμο της Ελλάδας.
Γεννήθηκε στην Οδησσό, ωστόσο έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στην ελληνόφωνη Αίγυπτο και στην Αθήνα.
Έκανε αισθητή την παρουσία του στα αθλητικά δρώμενα για πρώτη φορά το 1906 καθώς ήταν αυτός που εξέδωσε τα προγράμματα των μεσοολυμπιακών αγώνων.
Αμέσως μετά τους αγώνες συνέγραψε και εξέδωσε ένα πολυτελές λεύκωμα αφιερωμένο στη διοργάνωση, σε συνεργασία με την Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων.
Από κει και πέρα ο Σαββίδης ήταν δημοσιογράφος (για δεκαετίες συνεργάτης και ανταποκριτής της εφημερίδας «Σκριπ») και εκδότης λευκωμάτων και ετήσιων εθνικών ανασκοπήσεων.
Στο μεταξύ ο Σαββίδης ήταν πρόεδρος του ΠΑΟ το 1922-23 όπου κατακτήθηκε το πρωτάθλημα ενώ επί προεδρίας Πάνου Σαββίδη, ο Παναθηναϊκός απέκτησε το ιστορικό γήπεδό του στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.
Επιπλέον ήταν ιδιοκτήτης στο Μέγαρον Αλάμπρα (Χαλκοκονδύλη και Πατησίων) και για λίγα χρόνια το είχε παραχωρήσει και για τις ανάγκες του Παναθηναϊκού.
Ήταν ένα από τα μεγάλα θέατρα της Αθήνας, στα χρόνια του Μεσοπολέμου και λειτουργούσε και ως κινηματογράφος.
Παράλληλα, ήταν ιδιοκτήτης πολλών ακόμα νεοκλασικών κτηρίων στην Αθήνα, αλλά και στην Κηφισιά, αρχιτέκτονας των οποίων ήταν ο Νικόλαος Νικολαΐδης , επίσης μέλος της διοίκησης του Παναθηναϊκού.
Τα επόμενα χρόνια δραστηριοποιήθηκε διοικητικά με τον Αθηναϊκό. Το 1927 επέστρεψε στη διοίκηση του Ομίλου, στη θέση του αντιπροέδρου, για δύο χρόνια.
Είχε ως χόμπι τη συλλογή γραμματοσήμων και υπήρξε μάλιστα πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοτελικής Εταιρείας την περίοδο 1933-36.
Σύζυγός του ήταν η Σοφία Ιατρού και γιος του ο Γιώργος Σαββίδης (1929 – 1995) —γνωστότερος ως Γ.Π. Σαββίδης— ο οποίος θεωρείται μέχρι σήμερα ένας από τους κορυφαίους, παγκοσμίως μελετητές και επιμελητές των έργων μεγάλων Ελλήνων ποιητών και ειδικά του Κωνσταντίνου Καβάφη.
