Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος παρουσιάζει τις ζωές όλων των ανθρώπων που υπηρέτησαν το «τριφύλλι» από διαφορετικά σημεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων.

Τις δικές τους χρυσές σελίδες στην πορεία του ΠΑΟ έχουν γράψει τα δύο αδέρφια Μίμης και Στέφανος Πιερράκος από το Γύθειο.

Ο Μίμης γεννήθηκε το 1909 στη λακωνική πόλη ωστόσο από το 1912 μετακόμισαν οικογενειακώς στην Αθήνα μαζί με τον αδερφό του Στέφανο.

Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην Ένωση Αμπελοκήπων και το 1926 τον εντόπισαν οι άνθρωποι του «τριφυλλιού» και τον έντυσαν μία για πάντα στα πράσινα.

Τα πρώτα δύο χρόνια ήταν αναπληρωματικός του επιθετικού Μιχάλη Παπαδόπουλου και αγωνίστηκε σε ένα μόνο παιχνίδι με το  Γουδί. Στη συνέχεια καθιερώθηκε και με τον ΠΑΟ κατέκτησε επτά πρωταθλήματα της  ΕΠΣΑ, το πρωτάθλημα του 1930 και το κύπελλο του 1940.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη δεκαετία του ΄30 ο Στέφανος Πιερράκος σφράγισε με την παρουσία του την ποδοσφαιρική ομάδα και αγωνίστηκε ως αμυντικός και μέσος.

Τη διετία 1931-33 ο Μίμης Πιερράκος έγινε τέσσερις φορές διεθνής και μάλιστα σημείωσε και ένα τέρμα ενώ την ίδια περίοδο ήταν βασικός και στη Μικτή ΠΟΚ.

Όταν ξέσπασε ο ελληνοϊταλικός  πόλεμος  το 1940 επιστρατεύτηκε και υπηρέτησε στο μέτωπο ως ασυρματιστής.

Στις 18 Νοεμβρίου 1940  ενώ βρισκόταν στην περιοχή Διποταμιά της Β. Ηπείρου συνέλαβε αιχμάλωτο έναν Ιταλό αεροπόρο που είχε πέσει με αλεξίπτωτο

Την ίδια ημέρα η μονάδα του δέχτηκε πυρά από το ιταλικό πυροβολικό. Ο Πιερράκος απασχολημένος να ολοκληρώσει μια επιστολή που έγραφε προς τον αδερφό του δεν έσπευσε να καλυφθεί, με αποτέλεσμα να χτυπηθεί από το θραύσμα μιας οβίδας και να σκοτωθεί.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μίμης Πιερράκος δεν έχασε το κέφι του ούτε στον πόλεμο και ο λοχίας του έλεγε ότι είχε φωνή αηδονόλλαλη και τις νύχτες πριν τις μάχες μαζεύονταν οι στρατιώτες να ακούσουν νοσταλγικά τραγούδια του Μπρακ.

Την εξαιρετική του φωνή επιβεβαίωνε και ο άλλοτε φύλακας του γηπέδου του Παναθηναϊκού, Θανάσης Νίκαινας.

Θάφτηκε σε νεκροταφείο της Αλβανίας, μαζί με άλλους Έλληνες νεκρούς στρατιώτες. Μετά τον πόλεμο ο αδερφός του Στέφανος, με τη βοήθεια του έφεδρου λοχία Χαράλαμπου Παπαδόπουλου που συνυπηρετούσε με τον Μίμη και ενός βορειοηπειρώτη κατοίκου της Διποταμιάς που είχε βοηθήσει στην ταφή, εντόπισε τον τάφο του Μίμη Πιερράκου. Το 1950 μετέβη στην Αλβανία, από όπου μετέφερε τα οστά του, τα οποία τάφηκαν στο νεκροταφείο Ζωγράφου με τιμές, σκεπασμένα με την ελληνική και το λάβαρο του Παναθηναϊκού.

Ο Στέφανος Πιερράκος παρέμεινε ενεργό μέλος της οικογένειας του Παναθηναϊκού και μετά την αγωνιστική του δράση, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη της “χρυσής” εποχής του συλλόγου.