Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος παρουσιάζει τις ζωές όλων των ανθρώπων που υπηρέτησαν το «τριφύλλι» από διαφορετικά σημεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων
Ένας από τους πρώτους ξένους που ήρθαν στον Παναθηναϊκό μετά τον Τζον Σίριλ Κάμπελ ήταν ο επίσης Άγγλος Ντέιβιντ Μπερνς.
Πρόκειται για έναν σπουδαίο επιθετικό που βρέθηκε στην Ελλάδα κατά την περίοδο του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.
Ήταν αξιωματικός της αγγλικής ναυτικής σχολής και ο πόλεμος τον έφερε στην Αθήνα γύρω στο 1912.
Πέραν των στρατιωτικών υποχρεώσεων του ο Μπερνς είχε «τρέλα» με το ποδόσφαιρο και γρήγορα πήγε κοντά στον Παναθηναϊκό και εγγράφηκε στον Σύλλογο.
Ήταν ένας περίφημος κυνηγός που έπαιζε και στις τρεις κεντρικές θέσεις της μπροστινής γραμμής.
Το 1914 συμμετείχε μαζί με τον Απόστολο Νικολαΐδη, σε αγώνες με την ομάδα του Πανελλήνιου Ποδοσφαιρικού Ομίλου. Σε αγώνα απέναντι στον Αθηναϊκό Σύλλογο Ποδοσφαιρίσεως που έληξε με 2-2 ο Μπέιρνς σημείωσε 2 γκολ προτού να αποχωρήσει τραυματίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μπερνς είχε…λατρέψει τον Παναθηναϊκό όταν σε ένα ματς έβλεπε τον Γιώργο Καλαφάτη να συνεχίζει να αγωνίζεται με …σπασμένο πόδι! Τότε ο Άγγλος είχε πει ότι αυτή η ομάδα δεν μπορεί παρά να μεγαλουργήσει με τέτοια αυταπάρνηση.
Ο ιδρυτής του «τριφυλλιού» διέκρινε αμέσως τις αγωνιστικές αρετές του Μπερνς και τον ένταξε επίσημα στον Σύλλογο , όντας ένας από τους πρώτους ξένους που αγωνίστηκε στην ομάδα.
Επιπλέον την σεζόν 1916-17 οι «πράσινοι» του εμπιστεύτηκαν την τεχνική ηγεσία του Συλλόγου . Επρόκειτο για μία δύσκολη κίνηση καθώς ο Γιώργος Καλαφάτης όλα αυτά τα χρόνια που διοικούσε και έπαιζε είχε επιτρέψει μόνο στους Κάμπελ και Μπερνς να κάτσουν στον πάγκο της ομάδας, ενδεικτικό του σεβασμού που έτρεφε προς το πρόσωπο τους.
Ο Μπερνς φέρεται να είναι στα κοινά του Παναθηναϊκού μέχρι το 1920 ως γυμναστής.
