Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος παρουσιάζει τις ζωές όλων των ανθρώπων που υπηρέτησαν το «τριφύλλι» από διαφορετικά σημεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων
Ο Απόστολος Νικολαϊδης αποτελεί μια από τις εμβληματικές φυσιογνωμίες του Παναθηναϊκού και αφήνοντας βαριά «κληρονομιά» στους μεταγενέστερους παράγοντες τον… «Σύλλογο Μεγάλο».
Το 1896 γεννήθηκε στην Φιλιππούπολη μια από τις μεγαλύτερης προσωπικότητες του ελληνικού αθλητισμού, ο Απόστολος Νικολαϊδης. Έκανε τις πρώτες του σπουδές στην Ροβέρτειο σχολή στην Κωνσταντινούπολη και τον Ιούνιο του 1914 έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα για διακοπές. Η γνωριμία του με τον τότε γενικό γραμματέα του Παναθηναϊκού Μιχάλη Παπάζογλου είναι καθοριστική, καθώς τον φέρνει σε επαφή με τον ιδρυτή του «τριφυλλιού» Γιώργο Καλαφάτη. Ο δαιμόνιος κεφαλλονίτης τον μύησε στην «πράσινη» μαγεία και ο «πατριάρχης» επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, έχοντας «βαπτιστεί» ήδη…αιώνια πιστός.
Τρία χρόνια αργότερα ο «θείος» ,μετακομίζει στην Αθήνα και αναλαμβάνει δράση στο αγαπημένο του «τριφύλλι» αρχικά ως αθλητής και εν συνεχεία ως παράγοντας. Ήταν λάτρης όλων των αθλημάτων και επέμενε στην δημιουργία και την στελέχωση πολλών τμημάτων και είναι χαρακτηριστικό ότι επί των ημερών του, ο Παναθηναϊκός ήταν ενεργός σε περισσότερα από είκοσι σπορ.
Παράλληλα είχε διατελέσει ισχυρός άντρας της ΕΠΟ, ενώ είχε διατελέσει και πρόεδρος στον ΣΕΓΑΣ. Ακόμα είχε οριστεί ως εκλέκτορας της εθνικής ομάδας ενώ ήταν για κάποιοι χρονικό διάστημα και πρόεδρος της επιτροπής ολυμπιακών αγώνων. Επιπλέον ήταν πρόεδρος της «φίλιππος ένωσις» του ιπποδρόμου ενώ ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ράλι Ακρόπολις. Αξίζει να σημειωθεί ότι μιλούσε πέντε γλώσσες ενώ υπήρξε ιδιοκτήτης βιομηχανίας χαρτοποιίας .
Ενδεικτικό της τρέλας» που είχε για τον Παναθηναϊκό , ο «πατριάρχης» ήταν το περιστατικό που συνέβη στις 22 Απριλίου του 1928. Συγκεκριμένα το «τριφύλλι» αγωνιζόταν κόντρα στην Μπεογκράτσκι για το κύπελλο Πάσχα, με τον Απόστολο Νικολαϊδη να έχει εγκαταλείψει την ποδοσφαιρική του καριέρα και να έχει αναλάβει το πόστο του γενικού γραμματέα. Οι «πράσινοι» πραγματοποιούν κακή εμφάνιση και σε συνδυασμό με τις απουσίες και την ανωτερότητα του αντιπάλου, το πρώτο μέρος λήγει με 0-4.
Ο Απόστολος Νικολαϊδης δεν αντέχει να βλέπει την ομάδα του να διασύρεται , πάει στα αποδυτήρια, φοράει αθλητική εμφάνιση και γνωρίζει την αποθέωση από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού. Ο ίδιος εμψυχώνει τους συμπαίκτες του και οι «πράσινοι» παρουσιάζουν διαφορετικό πρόσωπο στην επανάληψη , με τους αντιπάλους να μην μπορούν να βρουν ξανά τον δρόμο προς τα δίχτυα.
Το μέγεθος της προσωπικότητας του Απόστολου Νικολαϊδη φανερώνεται και μέσα από τα λεγόμενα των «αιωνίων» αντιπάλων του . Στο «ερυθρόλευκο στρατόπεδο γνώριζαν καλά τι εστί ο «πατριάρχης» και υποκλινόντουσαν στο μεγαλείο του. Ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες του Ολυμπιακού, ο Αχιλλέας Γραμματικόπουλος ήταν συντετριμμένος μόλις έμαθε για τον χαμό του «θείου» και είχε πει ότι « Για εμάς ήταν ο πατέρας, το πρότυπο του αθλητή και ανθρώπου».
Παράλληλα άξια αναφοράς ήταν και η προσωπική εμπειρία του Βασίλη Ανδριανόπουλου ήταν όταν πήγε να μαρκάρει τον τότε άσο του Παναθηναϊκου σε ένα ντέρμπι. Συγκεκριμένα ένας εκ των πέντε μελών της «ερυθρόλευκης» οικογένειας είχε πει « Με είχαν βάλει να μαρκάρω τον Νικολαϊδη, επειδή ήμουν πιο μικρός και πιστεύαμε να κουραστεί. Αλλά που…ο Απόστολος δεν κουραζόταν».
Μοναδικά είναι τα κατορθώματα του «πατριάρχη» ως αθλητής καθώς είχε σπουδαίες επιδόσεις σε όλα τα γνωστά ομαδικά αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ) ενώ αποτέλεσε μέλος της εθνικής ομάδας του στίβου στην ολυμπιάδα της Αμβέρσας το 1920. Η θέση του στον «βασιλιά των σπορ» ήταν σέντερ χαφ ενώ κατά την διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε αρκετές φορές και ως δεξί μπακ. Στην συνέχεια διατέλεσε ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες του Παναθηναϊκού , καθώς υπηρέτησε την μεγάλη του αγάπη από διάφορα πόστα για περισσότερα από 40 χρόνια.
Ο Παύλος Γιαννακόπουλος συνεργάστηκε με τον Απόστολο Νικολαϊδη την δεκαετία του 70΄ με κοινό γνώμονα την γιγάντωση του Παναθηναϊκού. Ο σεβασμός που έτρεφε ο πρώτος προς τον δεύτερο ήταν τεράστιος και είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «Ο Απόστολος Νικολαϊδης ήταν ο πραγματικός ηγέτης, ο πατριάρχης της παναθηναϊκής οικογένειας. Δεν θα βρεθεί πραγματικός αντικαταστάτης του».
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Αχιλλέα Μακρόπουλου όπου δραστηριοποιούταν στο «τριφύλλι» και είχε επισημάνει «Έφυγε ο γίγαντας και ορφανέψαμε».
Στο τελευταίο του ..ταξίδι , ο «πατριάρχης»… πήρε μια σημαία του Παναθηναϊκού και ..συνοδεύτηκε από εκατοντάδες «πράσινους» οπαδούς και παίκτες.
Άπαντες έδωσαν ..όρκο ότι «Εμείς οι αθλητές του Παναθηναϊκού , οι φίλαθλοι και οι στενοί σου συνεργάτες σου ορκιζόμαστε ότι θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε στην γραμμή που εσύ χάραξες και δεν θα δεχτούμε ποτέ , ούτε εμείς , ούτε οι διάδοχοι μας, ο Παναθηναϊκός σου να πάψει να είναι εκείνος που οραματίστηκες».
*Το 1981 το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ονομάστηκε προς τιμή του «Απόστολος Νικολαϊδης».
