Ο Παναθηναϊκός έχει αφήσει το δικό του αποτύπωμα στον ελληνικό αθλητισμό και διαχρονικά υπάρχουν σωματεία που φέρουν το όνομα του , το σήμα και τα χρώματα του, φτιαγμένες από «αιώνια πιστούς».
Περίπου 17 χρόνια έπειτα από την ίδρυση του Παναθηναϊκού, όταν δηλαδή δημιουργούνταν οι βασικοί αντίπαλοί του, ο Σύλλογος Μεγάλος είχε ήδη «μικρό αδερφάκι» στο κέντρο της Αθήνας. Η πρώτη παρουσία του Μικρού Παναθηναϊκού καταγράφηκε στον Τύπο στις 15 Μαρτίου του 1925, όταν η ομάδα ήρθε αντιμέτωπη με τον Άρη Πολυγώνου (0-3) για το Κύπελλον Αθλητικής Επιθεωρήσεως.
Για την ιστορία, οι πρώτοι «μικροί λεβέντες με καρδιά» της ομάδας σε αυτό το ματς ήταν οι Ιωάννης Γεωργιάδης, Χ. Βρυένιος, Κρεπέν (γόνος γαλλικής οικογένειας), Νίκος Βλαχόπουλος (φέρεται πως ήταν συγγενής των αδερφών Βλαχοπούλου, που έπαιξαν στη με γάλη ομάδα του Παναθηναϊκού την ίδια περίοδο), Αλφρέδος Μανίφικο (γόνος ιταλικής οικογένειας), Παντελής Κούλογλου, Ανδρέας Ποριώτης, Γ. Σαλτζής, Δ. Λούβαρης, Στέλιος Κυριαζίδης και Ηλίας Ποριώτης.
Πολλοί από αυτούς τους παίκτες είχαν παράλληλο ή και μετέπειτα βίο με το Τριφύλλι. Ξεχωρίζει η περίπτωση του Ιωσήφ Γεωργιάδη, που ήταν στα γκολπόστ και επρόκειτο για τον προπάππου της μετέπει τα ξιφομάχου του Παναθηναϊκού Δέσποινας Γεωργιάδου. Αργότερα έγινε ανώτατος Υπάλληλος του Υπουργείου Εσωτερικών και έφυγε από τη ζωή στα τέλη της δεκαετίας του ’40. Όπως, επίσης, σημαίνουσα είναι και η περίπτωση του μετέπειτα καπετάνιου Ηλία Ποριώτη, ο οποίος ήταν τακτικό μέλος και στέλεχος του δημιουργήματος του Γιώργου Καλαφάτη.
Επίσης, στην ομάδα του 1933 υπήρχε ο Α. Ρεμούνδος, ο οποίος ήταν συγγενής με τον Μιχάλη Ρεμούνδο που έπαιζε στην πρώτη ομάδα του Τριφυλλιού τη δεκαετία του ΄30.
Στη σύνθεση του 1937 συναντάμε τον Ιωάννη Λαουτάρη ως τερματοφύλακα του Μικρού Παναθηναϊκού, καθώς και τον Ανδρέα Βάλβη, μετέπειτα ιδρυτή της ομάδας «Λύσανδρος», που ιδρύθηκε προς τιμήν του αδικοχαμένου Λύσανδου Δικαιόπουλου (βλ. στο σχε τικό κεφάλαιο στη σελ.). Την ίδια χρονιά φόρεσε τη φανέλα του συλ λόγου και ο νεαρός Αριανούτσος, ο οποίος το 1938 ενεγράφη στο τμήμα στίβου του «μεγάλου» Παναθηναϊκού και πέτυχε σημαντικές επιτυχίες σε πανελλήνια πρωταθλήματα ανωμάλου δρόμου μικρών ηλικιών. Στην ομάδα του 1939, αγωνιζόταν ο –μετέπειτα– μπασκετμπολίστας του Πανιωνίου Κωνσταντίνος Βαλσαμάκης, όπως και ο Γιάννης Μανωλάς που τότε έκανε τα πρώτα του βήματα στο ποδόσφαιρο.
Επίσης, στον σύλλογο έπαιξαν οι αδερφοί Βασίλης και Γιώργος Χατζηγιάννης, μετέπειτα γνωστοί δημοσιογράφοι της «Αθλητικής Ηχούς». Η φήμη του Μικρού Παναθηναϊκού όλο και μεγάλωνε, με την ομάδα να συνεχίζει την αγωνιστική της δραστηριότητα σε κάθε γήπεδο της Αθήνας μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ’50.
Ήταν το πρώτο σωματείο που ενστερνίστηκε τα παναθηναϊκά ιδεώδη και το πρώτο που πήρε το όνομα κάποιας μεγάλης ομάδας, δίνοντας το έναυσμα για να ιδρυθούν κι άλλοι Παναθηναϊκοί. Οι «μικροί Παναθηναϊκοί» ήταν οι πρώτοι «παρανοϊκοί» που έδειξαν εμπράκτως τη λατρεία τους για τον Σύλλογο και για χρόνια τιμούσαν το Τριφύλλι στις αλάνες της Αθήνας και του Πειραιά
