Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος παρουσιάζει τις ζωές όλων των ανθρώπων που υπηρέτησαν το «τριφύλλι» από διαφορετικά σημεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων

Μία τεράστια παναθηναϊκή μορφή του παρελθόντος ήταν ο Κώστας Ανδρίτσος ο οποίος γεννήθηκε το 1906 και σε ηλικία 17 ετών ήρθε στον Παναθηναϊκό από τον Αθηναϊκό.

Το ταλέντο του φέρεται να εντόπίσε ο Απόστολος Νικολαϊδης ενώ αγωνιζόταν κυρίως στη μεσαία γραμμή ενώ αρκετές φορές είχε βοηθήσει και στην άμυνα σε δύσκολους αγώνες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν ένας αρκετά χειρόδυναμος αθλητής και είναι χαρακτηριστικό ότι συμμετείχε στην ομάδα διελκυστίνδας του «τριφυλλιού» σε αγώνες στο Παναθηναϊκό Στάδιο τον Απρίλιο του 1923.

Παράλληλα ο Ανδρίτσος ήταν και …γρηγοροπόδαρος και την ίδια χρονική περίοδο κατέλαβε την πρώτη θέση στο δρόμο ζευγών μαζί με τον Καλογερόπουλο.

Στο ποδοσφαιρικό τμήμα ο «πράσινος» παίκτης βοήθησε τα μέγιστα και από το 1925 ήταν ένας από τους βασικούς ποδοσφαιριστές του ΠΑΟ.

Ήταν το παληκάρι της ομάδας και η βασική του θέση ήταν δεξιός χαφ ενώ το 1929 κλήθηκε να παίξει και στην Εθνική ομάδα.

Όταν σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα συνέχισε να υπηρετεί τον Σύλλογο ως παράγοντας και βοηθούσε ποικιλοτρόπως.

Είχε ανοίξει μία ταβέρνα κοντά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού μέχρι και τη διάρκεια της κατοχής περίπου. Έπειτα είχε το εστιατόριο Παρνασός στην οδό Γ΄Σεπτεμβρίου και ήαν απόφοιτος Ανωτάτης Εμπορικής.

Στο μεταξύ ήταν ένας από τους ανθρώπους που γνώριζαν καλά τα μυστικά του ελληνικού ποδοσφαίρου ενώ τον Απρίλιο του 1956 έγινε ομοσπονδιακός προπονητής.

Την αγάπη και την αφοσίωση του για τους «πράσινους»  πάντως  δεν παρέλειψε να την δείξει ακόμα και την… ύστατη στιγμή (όταν αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του τον Σεπτέμβριο του 1956  για προσωπικούς λόγους), αφού μια από τις «παραγγελιές» που άφησε ήταν να πάει η σημαία του Παναθηναϊκού που είχε,  στα χέρια του Τάκη Τριανταφύλλη!

Ακόμα και εκείνη την ώρα  η έννοια του Ανδρίτσου ήταν να πάει το λάβαρο σε σωστά χέρια , μην τυχόν και κακοπέσει… (Η ιστορία περιγράφεται στο βιβλίο που έχει γραφτεί για τον Τάκη Τριανταφύλλη «Ο Γιατρός»).