Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος παρουσιάζει τις ζωές όλων των ανθρώπων που υπηρέτησαν το «τριφύλλι» από διαφορετικά σημεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων

Η φαμίλια Μπρισιμιτζάκη από το Ηράκλειο Κρήτης έχει βάλει τα δικά της λιθαράκια στο οικοδόμημα που λέγεται Παναθηναϊκός και μάλιστα σε χρόνια που ήταν ιδιαίτερα δύσκολα για το «τριφύλλι» όπως η δεκαετία 1910-20.

Πρώτος ανέλαβε δράση στο δημιούργημα του Γεώργιου Καλαφάτη ο Ιωάννης Μπρισιμιτζάκης που ήταν σύμβουλος στην ομάδα την δύσκολη χρονιά 1910-11.

Επρόκειτο για ένα γνωστό πρόσωπο εκείνη την εποχή αφού είχε πλούσια στρατιωτική και πολιτική δράση.

Ήταν γνωστός από τις μάχες στην Κρήτη κατά τη δεκαετία του 1890 και μάλιστα για κάποιο διάστημα ήταν ο εκπρόσωπος των εν ελλάδι Κρητών.

Ως στρατιωτικός είχε ανέβει στην ιεραρχία του διοικητή πυροβολικού στη συνέχεια ενώ ήταν έφεδρος λοχαγός κατά την απελευθέρωση της Χαλκιδικής και ήταν στο τάγμα Κρητικών.

Ακόμα ιστορική έχει μείνει και η παρέμβαση του στη βουλή των ελλήνων το 1913 ως βουλευτής Αττικοβοιωτίας που υποστήριξε τον Ελεύθέριο Βενιζέλο, στο ζήτημα για το αν είχαν υπηρετήσει ή όχι οι δύο γιοι τους στους πολέμους.

Σε ότι αφορά τη σχέση του με τον αθλητισμό πριν έρθει στον Παναθηναϊκό ήταν αντιπρόσωπος του Γ.Σ. Ηρακλείου ενώ παράλληλα ήταν αφέτης αγώνων το 1902 στην Αθήνα.

Στον αντίποδα ο Χρήστος Μπρισιμιτζάκης είχε πιο πλούσια αθλητική δράση καθώς είναι καταγεγραμμένη η συμμετοχή του σε αγώνες το 1888 όπου ήταν 2ος στις Ζάππειες Ολυμπιάδες του 1889 στο άλμα.

Το 1897 ήταν και αυτός στο τάγμα επίλεκτων Κρητών ενώ έφτασε μέχρι και το βαθμό του ανθυπολοχαγού.

Μπαίνει και αυτός στα διοικητικά του ΠΑΟ, λίγο αργότερα από τον Ιωάννη και το 1919 έγινε ο… ισχυρός άνδρας του Συλλόγου, παίρνοντας τη θέση του προέδρου.

Μπήκε μπροστά και ενοικίασε το γυμναστήριο του Λυκείου Κωνσταντινίδη προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του Παναθηναϊκού.

Το 1923 έγινε πρόεδρος της ΕΠΣΕ  ενώ την σεζόν 1924-25 κατέλαβε τον προεδρικό θώκο του Πανιωνίου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1925 ήταν αρχηγός της έκτης προσκοπικής ομάδας Αθηνών ενώ μέχρι το 1927 ήταν γενικός έφορος του ΣΕΠ.